» نمایش این صفحه بدین معناست که نویسنده وبلاگ یک مطلب را بصورت رمزدار درج کرده است و برای مشاهده کامل مطلب نیازمند آن هستید که کلمه عبور مرتبط با این مطلب را دانسته و وارد کنید.

مرغ آمین درد آلودی است کاواره بمانده
رفته تا آنسوی این بیداد خانه
باز گشته رغبتش دیگر ز رنجوری نه سوی آب و دانه.
نوبت روز گشایش را

در پی چاره بمانده.

یکی از همین شب ها
تاریکی اش تمام نمیشود
هرچه میخوابی،
بیدار نمیشو ی
هرچه صدایت میکنند،نمیفهمی
و این همان آرامش ابدیست...!

بعضی وقتا در اوج ناامیدی و ناراحتی تو یک شب که

خیلیا بهت کادو میدن، کادوی اصلیتو از یه جایی میگیری که حتی باورت نمیشه...

به جرات میشه گفت بهترین کادوی امشب بود...

بدون تردید..

سعی میکنم خودمو کنترل کنم و اینجا دیگه ننویسم.

دلم نیومد پاکش کنم...